Uit archeologische vondsten blijkt dat de amandelnoten al in het Stenen Tijdperk in Klein-Azië en Griekenland een rol heeft gespeeld. Waarschijnlijk is het één van de oudste soorten cultuurfruit van de oudheid. Sinds meer dan 2000 jaar wordt amandelnoten in het mediterrane gebied gecultiveerd. Men vermoedt dan handelaren amandelbomen uit China naar Europa en het Midden- Oosten brachten. Tegenwoordig zijn Italië en Spanje de belangrijkste exportgebieden. Amandelnoten zijn jaarrond verkrijgbaar.
De amandelnoot is het zaad van de amandelboom. Het is een platte, ovale steenvrucht met een eetbare pit. De vrucht is bruin van kleur.
De amandelnoot hoort droog te zijn en mag geen schimmelplekken vertonen. Controleer de kwaliteit door te kijken.
Consument: Bewaar amandelnoten op een droge, goed geventileerde plaats. Zo zijn ze een aantal maanden houdbaar.
AGF-specialist: Bewaar amandelnoten op een droge, goed geventileerde plaats. Zo zijn ze minstens 3 maanden te bewaren.
Kraak de amandelnoot met een notenkraker en verwijder het vlies. De pit is eetbaar.
Er zijn twee soorten amandelnoten: zoete en bittere. Zoete amandelnoten zijn mild-aromatisch en zoals de naam al doet vermoeden zoetig en komen meestal geschild op de markt. Ze worden zo gegeten en vooral gebruikt om gebak, amandelspijs, noga en marsepein van te maken. Ook worden amandelnoten als decoratie gebruikt. De pitten zijn rauw of licht geroosterd te nuttigen. Bittere amandelnoten zijn niet geschikt voor consumptie. Ze worden met name gebruikt voor het produceren van amandelolie.